PATTAYA: De laatste tijd vraag ik me af of mijn blog, Olleke Bolleke, nog wel relevant is. Jaren geleden begon ik met het schrijven van restaurantrecensies, die enthousiast werden ontvangen. Dit motiveerde me om meer inhoud over Thailand in het Nederlands te delen.
Enerzijds wilde ik de oudere generatie expats beter informeren over Thailand, waar Nederlands geschreven nieuws nauwelijks te vinden was. Anderzijds was het ook een manier om om te gaan met mijn dyslexie, die ik in 2006 heb gekregen na een psychose en een burn-out.
Jarenlang werd ik als โOlleke Bollekeโ bekritiseerd om mijn taalfouten. Dit deed me veel pijn, vooral omdat ik alleen goede bedoelingen had. Mijn doel was om medelanders een steuntje in de rug te bieden bij het opbouwen van een fijn leven in Thailand, en hen te laten zien dat er meer is dan alleen een fles whisky of Sang Som.
Daarnaast houd ik me graag bezig met lokaal nieuws. Het โgroteโ nieuws laat ik liever over aan Thailandblog, voor zover zij erin slagen om interessant nieuws te brengen. Lokale berichten raken ons allemaal, vooral als ze op een leuke en empathische manier, bij voorkeur met een positieve kijk, worden geschreven.
Intussen is mijn dyslexie bijna verdwenen. Natuurlijk maak ik af en toe nog een foutje, maar niemand is perfect, ook ik niet.
Tegenwoordig is nieuws over Thailand in allerlei talen beschikbaar, mede dankzij AI en de algemene vooruitgang. Daarom wil ik jullie de volgende vraag stellen:
Is Olleke Bolleke in Thailand nog wel van deze tijd, of kan ik me beter voorbereiden op een bescheiden pensioen aangevuld met AOW?
Auke Boon
(lerend auteur van Olleke Bolleke in Thailand)
18 reacties
Doorgaan, deze site is super goed man.
Woon in Jomtien
Uitstekend waarvoor DANK
Alstublieft doorgaan. Bedankt !
Je blog wordt ook hier enorm gewaardeerd. Ik lees het elke dag met plezier!
Auke, jouw dagen hebben maar 24 uur net als de mijne en die van iedereen. Die tijd moet je besteden aan partner, huis en hobby en als daar iets knelt dan moet je die tijd anders indelen. Deze week hadden wij via messenger contact om zes uur in de morgen en eigenlijk is dat ondoenlijk voor de ouwetjes die we feitelijk zijn. Je weet dat ik over belastingzaken schrijf in Thailandblog en ook daarvoor rammelt dat ding naast mijn bed wel eens midden in de nacht en dan neem ik nog op ook! Bezopen eigenlijk. Goed, nu ben ik tien jaar ouder dan jij… Over een of twee jaar stopt dat en dat advies wil ik jou ook geven: pakt dat werk teveel tijd af richt je dan op partner en huis. Zoek anders een gulden midden weg door iemand anders er bij te zetten. Facebook heeft ook pagina’s over Thailand, ook in onze taal. Dus kijk waar het knelt en deel jouw tijd anders in.
door gaan, dit is het eerste wat ik lees
Graag doorgaan Auke en als ik geweten had dat jij aan dyslexie leed had ik geen commentaar gegeven op de vertalingen .
Ik dacht dat je het door Google liet vertalen .
Nogmaals mijn excuses en ik hoop dat je langer dan lowy door kan gaan …
Laat lezers zelf bijdragen met informatieve schrijfsels.
Maak een rubriek als: gevraagd aangeboden, of tips en truuks, wie weet waar, etc.
Maar a.u.b geen langdradige verhalen die veelal verzonnen zijn of met IA gemaakt zijn zoals die andere website.
Zonde van de tijd om die onzin te lezen.
M.vr.gr.
Helemaal mee eens
U bent hรฉรฉl goed bezig, alles is overzichtelijk en netjes geordend. Duidelijke taal en vlot leesbaar. Kortom doe zo verder!
Ook voor mensen die niet in Thailand wonen is Ollekebolleke een interessante stek om even te vertoeven, khop khuun krap maaaak!
Ga lekker door Auke, zolang jij er ook plezier in hebt.
Ga zo door ik lees het met plezier.
Gr Ronald.
Als u de tijd kan vinden, lekker zo doorgaan. Khop khun jaay maak
Doorgaan Auke je doet het goed, succes verder.
Lekker zo doorgaan, ik lees iedere dag wel een paar artikelen van jouw website.
Lees hier graag hoor. Veel nieuwtjes uit alle hoeken van het land.
Misschien wat grappenmakers uit je buurt ook af en toe wat neer laten zetten. Thanks.
Beste Auke, Ook ik had een enkele keer commentaar over onduidelijkheden in een enkel artikel. Als ik geweten had dat je dyslexy hebt, had ik dit niet gedaan.
Ik vind het erg moedig dat je dit blog maakt, juist om om te gaan met die dyslexie, hulde!
Verder vind ik – net als Erik Kuipers – dat je er alleen mee door moet gaan als het niet ten koste gaat van je normale leven.
Ik lees je artikelen zeker 2-3x per week!
Prachtig, dat jij jezelf openlijk durft in vraag stellen en dan ook nog de mening van je bloggers vraagt en hun antwoorden publiceert.
Iedereen in deze blogwereld, zou af en toe eens de moed moeten hebben om uit de ivoren toren te komen.